Dynamiek in de Delta

Opgave voor dit atelier was om met een budget van 1.000.000.000 euro een ruimtelijk-economische strategie te ontwikkelen voor de aan krimp onderhevige gebieden in de Zuid-westelijke Delta.

De Delta wordt ingeklemd door een band van infrastructuur en verstedelijking tussen Rotterdam en Antwerpen. Verder is jaarlijks in het zomerseizoen ruring op de koppen van de verschillende eilanden, waar jaarlijks miljoenen strandrecreanten overnachten. Tussen deze twee gebieden ligt een monofunctioneel gebied, waar steden en dorpen leeg lopen door een gebrek aan voorzieningen.

De oorzaak hiervan is te vinden in de aanleg van de Deltawerken na 1953, de belangrijkste doelen waren veiligheid en voedselproductie. Tot die tijd was landbouw onderdeel van het dynamische deltalandschap, waarin het water het belangrijkste transportmiddel was. De industrialisatie en drang naar veiligheid hebben geleid tot een grootschalig monofunctioneel landbouwlandschap in het hart van de Delta dat nauwelijks nog van economische betekenis is voor de kernen in het gebied. De kernen die door het gebrek aan werkgelegenheid en voorzieningen onder druk staan.

Belangrijkste ingreep is de aanleg van een nieuwe oost – west verbinding in de vorm van een ligthrailtracé. Hierdoor komen de stedenband, het hart van de Delta en de kustzone met elkaar in verbinding te staan. Deze nieuwe OV verbinding (als katalysator voor nieuwe dynamiek), de bestaande logistieke corridor en herstelde oude waterstructuren vormen de dragers voor nieuwe ontwikkelingsrichtingen op Tholen: 1. Intensivering van de kernen 2. Glastuinbouw langs het Rijn Schelde Kanaal 3. Natuur en recreatie langs het water 4. Wonen in de polder 5. Toegankelijk maken van het landbouwgebied en 6. Vergroten van de recratieve functie van de dijken.

Hierdoor ontstaan nieuwe relaties tussen de actoren in en om het gebied. Reistijden worden aanzienlijk verkort, het vestigingsklimaat voor bedrijven, bewoners verbeterd en het aantal overnachtingen op het eilanden neemt toe.