Op de presentatie van het visitatierapport werd verondersteld dat onze academie bijzonder is aangezien wij ‘echt architectuur maken’. Maar deze stelling roept bij mij vooral vragen op: Maakt niet elke academie of bouwkundige studie architectuur? Waarom zou juist dat bijzonder zijn, het lijkt mij inherent aan een architectonische opleiding. En is het eigenlijk wel iets dat we al bereikt hebben? We bouwen eigenlijk niet, hoe maken we dan precies die ‘echte architectuur’?

Mijn “ideale academie” zet je regelmatig op een ander been, daagt je uit de gebaande paden te verlaten. Er is plaats voor onverwachte interventies, verregaande experimenten…. Ik denk dat het heel goed is als je in tijdens je opleiding aan de slag kan gaan met materialen, mock-ups maakt, ervaart hoe een ruimte 1:1, 1:2, 1:weinig werkt. Mijn ideale academie is helemaal volgebouwd met ideeën, plannen, idealen. Je ziet er de enorme rijkdom die er is in het werk van de studenten, maar ook van de architectuur buiten de muren van de academie. Er hangt en staat veel en eens in de zoveel tijd gaat de bezem erdoor om weer een nieuwe wereld op te kunnen bouwen.

door Bas Kegge Volgens Louis Kahn begint een school met dialoog: "I think of school as an environment of spaces where is good to learn. Schools began with a man under a tree, who did not know he was a teacher, discussing his realization with a few who did not know they were students ... the existence will of school was there even before the circumstances of a man under a tree. That is why it is good for the mind to go back to the beginning, because the beginning of any established activity is its most wonderful moment."

door Wennie Warrens De academie als een “thuis” : een grote groep gelijkgestemde vrienden omdat het zo prettig en verhelderend kan zijn om met je vakgenoten over architectuur en alles wat daar mee samenhangt te praten. Dit is een kleine, persoonlijke academie waar lekker en betaalbaar voor je wordt gekookt; een academie waar je alle gereedschappen en ruimte hebt om zelfstandig of met elkaar aan academie of eigen projecten te werken; een academie waar veel kan en mag.

Afgelopen vrijdag om zes uur 's avonds kwamen zo'n 30 studenten, staf en docenten bij elkaar om te discussiëren over de ideale academie. In een onvervalste seventies kring werd de spirit van het verleden en heden bevraagd en nieuwe dromen en idealen geformuleerd. Met als bovendrijvende behoefte; meer een gemeenschap te zijn waar echt gewerkt wordt, inspriratie gedeeld kan worden en wat een bruisende creatieve hotspot kan zijn in de stad en de maatschappij.

Op vrijdag 14 september organiseerde Platvorm een debat over de toekomst van de Academie. De invalshoek van het debat was interessant: in tegenstelling tot de actuele retoriek rond de verhuizing werd nu eens een keer niet gekozen voor het ruimte bieden aan het onbemiddeld verder dichttimmeren van de stellingen. In plaats daarvan werd de vraag naar de toekomst van de Academie, naar de ‘ideale Academie’ volgens de Academie zelf (dat is: de studenten, de docenten en de staf), aan de orde gesteld.

Tijd voor meer… de ideale Academie Uitnodiging tot een gesprek over studeren aan de Academie – vrijdag 14 september 18:00 AvBR

In alle haast met de verhuizing is er eigenlijk geen moment geweest waarop de vraag is gesteld wat de academie nu eigenlijk is en welke locatie er dan vervolgens het beste bij past. Wat is de aard van de academie? In welke biotoop gedijt ze, wat zijn haar partners, haar bindingen met de maatschappij, de architectenbureau's, de hogeschool, de lectoren, de docenten. De discussie heeft zich nu toegespitst op de ene of de andere plek en dat is het paard voor de wagen spannen. Moeten we ons niet eerst af vragen wat de 'ideale academie' is, daar over discussieren en vervolgens kijken welke locatie daar het best bij past?

De Academie van Bouwkunst Rotterdam moet gaan verhuizen. Tenminste, daarover wordt deze week besloten door het College van Bestuur van de Hogeschool Rotterdam, waarvan de Academie onderdeel uitmaakt. Deze bestuurders zien in het dorpje Heijplaat in het havengebied van Rotterdam de uitgelezen locatie zien. Maar hoe zinvol is de verplaatsing van een instituut als de Academie naar deze uithoek van Rotterdam?