De stad - ornament
De grachtengordels in Amsterdam zijn opgebouwd uit individuele panden met een eigen karakter en geschiedenis.Toch behoren deze panden tot één familie “het grachtenpand”.Dit danken ze omdat ze allemaal kenmerkende gelaatsuitdrukkingen hebben.Zo heeft ieder pand een basement, middenstuk en een bekroning.De massa is gebouwd uit steenachtige materialen en er bestaat een ritmische verdeling van raamopeningen.De entree is met ornamenten duidelijk herkenbaar en ook de daklijsten, raamopeningen, gevelvlakken worden met ornamenten verrijkt.
Ik wilde een nieuw familie lid aan deze familie toevoegen die duidelijk een eigen karakter heeft.Die de tijd en cultuur van nu weerspiegeld maar wel aansluiting zoekt met zijn omgeving. Ik ben overtuigd dat een gebouw niet een kopie van vroeger moeten zijn omdat het zich dan ouder voordoet dan het daadwerkelijk is.Een mens wordt immers ook niet als volwassen geboren.Een gebouw moet het recht verwerven om oud te mogen worden in plaats dit alleen te willen verbeelden.Omdat iets wordt toegevoegd binnen een historische context vind ik het belangrijk dat ook de invulling voor langere tijd behouden blijft.Dit betekend dat het verouderingsproces een belangrijk onderdeel vormt van de ontwerpopgave.
Om de gevel een plek te geven in de familie zijn enkele gelaatstrekken overgenomen.De ritmiek van gevelopeningen is doorgezet en het basement, middenstuk en bekroning is met verschillende texturen en detaillering weergegeven.De entree (doorgang naar de patio) bestaat uit aan elkaar gelaste stalen platen.Hierdoor is het een krachtig element(ornament) geworden.Dit detail herhaalt zich in de loggia en refereert zich in de lekdorpels en dakrand.Door deze heldere opbouw gaat de gevel naadloos over in de buren.
Door gebruik te maken van klassieke bouwmaterialen in combinatie met moderne bouwmaterialen is aansluiting gezocht met de context. Hierbij is de wijze hoe een gebouw verouderd als leidraad genomen.Door de combinatie van oude en nieuwe materialen ontstaan in verloop van tijd nuances in kleur en textuur.De klassieke materialen zullen langzaam vergaan en daarmee steeds meer aansluiting zoeken met zijn historische omgeving terwijl de moderne materialen zoals staal en glas hun kernmerken langer vasthouden.Door dit verouderingsproces zullen rimpels op de gevel in de toekomst beter zichtbaar worden.Door gebruik te maken van natuursteen en verschillende oppervlakte behandelingen zoals stralen, frijnen, boucharderen en zagen ontstaan patronen op de gevel die refereren naar klassieke bouwprincipes en ornamenten.Deze patronen slijten op verschillende wijze waardoor het pand in tijd zich steeds meer gaat verhouden tot zijn familie.
